ogłoszenia parafialne

cmentarz salwator

wyszukiwarka grobów

wyszukiwarka grobow

błogosławiona bronisława

galeria zdjęć

przyjazne linki

Historia Wspólnoty Żywego Różańca


    Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Wspólnota Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799–1862) w Lyonie w roku 1826. "Najważniejszą... rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich" – napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później «żywymi różami». Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi. Celem Wspólnoty Żywego Różańca jest według Założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła.

Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz ojciec generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Wspólnotę Żywego Różańca do wielkiej historycznej dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Wkrótce papież Grzegorz XVI wydał 'breve' aprobujące wspólnotę.Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie. Po pięciu latach, w roku 1831, Paulina Jaricot napisała:
"Liczba odmawiających dziesiątek różańca rośnie z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i wielu regionach Ameryki. (...) Wszędzie, gdzie tworzą się piętnastki, można zauważyć nie notowane wcześniej umacnianie się dobra". Kilka lat później dodała: "Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata".


Papież Leon XIII w breve z 13 czerwca 1881 roku napisał m.in.
"Paulinie Jaricot ... zawdzięczamy szczęśliwy pomysł rozdzielenia wśród piętnastu osób piętnastu dziesiątków Różańca. W ten sposób ... cudownie rozpowszechniła i uczyniła nieustanną modlitwę do Matki Bożej".

    Rozpoczynając 25. rok swojego pontyfikatu, Jan Paweł II w liście apostolskim zatytułowanym «Różaniec Dziewicy Maryi» ogłosił Rok Różańca (okres od października 2002 do października 2003 roku). Ojciec Święty wprowadził nową część różańca, tajemnice światła, uwzględniające lata publicznej działalności Pana Jezusa, «aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii». Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, czyli żywe róże składają się z 20 osób.


Członkowie Wspólnoty Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami,

siedem razy w roku, mianowicie

  1. Uroczystość Bożego Narodzenia (25 XII),
  2. Święto Ofiarowania Pańskiego (2 II),
  3. Uroczystość Zwiastowania Pańskiego (25 III),
  4. Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego,
  5. Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 VIII),
  6. Święto Najświętszej Maryi Panny - Królowej Różańca świętego ( 7 VII ),
  7. Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny ( 8 XII ) 


Zadania członków Wspólnoty Żywego Różańca

  • Zasadniczym obowiązkiem jest odmawianie codziennie jednego dziesiątka różańca.
  • Udział w I środę każdego miesiąca o godz. 18.00. w zmiance tajemnic różańcowych.
  • Częste przystępowanie do Sakramentów świętych oraz udział w procesjach eucharystycznych i maryjnych.
  • Rozszerzanie czci Maryi przykładem życia i działalnością apostolską.
  • Odważne stawanie w obronie wiary i Kościoła na wzór św. Dominika.
  • Udział w pogrzebie zmarłego członka Żywego Różańca oraz w modlitwach za spokój jego duszy. (...)

 

KS. KANONIK STANISŁAW SUDOŁ

PROBOSZCZ PARAFII NAJŚWIĘTSZEGO SALAWTORA W KRAKOWIE

OPIEKUN DUCHOWY